Kalends of February - Vertaling: Stanzo
Het is best wel goed maar...
ze zijn veel knapper in het echt.
Wat ben je aan het doen?
Sorry, heer. Ik neem gewoon uw gelijkenis, heer.
Mijn gelijkenis nemen?
Wat bedoel je? Spreek, dief.
De klerenververs van de Aventine vereniging
betalen me om een muurschildering van jou en
Lucius Vorenus in de arena te maken, heer.
Leg uit. Waarom zou iemand dat doen?
Waarom, heer?
U bent beroemd, heer.
Er zijn overal schilderingen van u.
Maar geen goeie accurate zoals ik ga maken, heer.
Beroemd? - Zeker.
Ik? - De hele stad houdt van u, heer.
U en magistraat Vorenus
zijn symbolen van broederliefde en verlossing.
Als je nu in Rome was, denk ik dat er geen vrouw zou zijn
die haar deuren dicht hield voor de machtige Titus Pullo.
Wilt u me alsjeblieft loslaten, heer?
Prachtig, hé?
Het is allemaal van ons, tot aan de rivier.
Beeldig.
Je kan er maar beter aan wennen.
Caesar zou me wel eens uit de stad kunnen verbannen.
Alleen omdat je Pullo hebt gered?
We zullen van het land leven als boeren.
Zo gemeen zal hij niet zijn. - Hij kan nog veel erger doen.
Zoals wat? - Niks.
Ik grap maar.
Ik veronderstel dat we geen deken kunnen neerleggen.
Ik denk het niet.
Als we dit nog eens doen,
draag ik niet meer mijn beste kleren.
Te soft, jullie stadsmeisjes.
Zwijg jij, ik lig hier toch of niet soms?
Haast je voor ik sterf van de kou.
Hoe lang moeten we zo liggen?
Tot de priester belt.
Juno help me.
Dit is goeie grond. - Het is natte grond.
Donker, lemig, niet veel klei.
In zulke grond kan alles groeien.
Waar moeten we de boerderij bouwen?
Op die richel daar. Dicht bij het water en het woud,
goeie controle over de vallei.
Voor het geval we worden aangevallen door Galliërs?
Je weet maar nooit.
Je moet maar alsof doen.
Doe ik ook.
Toch niet.
Kom bij papa.
Kreng.
Hoe was de boerderij?
Clarissa, wacht tot je het ziet. Het is prachtig.
Ik ben zeker dat het heel mooi is.
Wat scheelt er?
Je raadt het nooit. - We zullen het nooit raden.
Pullo is weggelopen uit het hospitaal. - Wat?
Ze hebben hem half dood gevonden bij de Via Appia.
Hij heeft gevraagd om hem naar hier te brengen. - Hier?
Hij is binnen.
Bij alle goden.
Hij had niet mogen lopen, laat staan paardrijden.
Al zijn wonden zijn terug open, zo vers als bloemen.
Arme stommeling. - Ik heb hem
bilzekruid gegeven om de pijn te verzachten en hem te immobiliseren.
Mocht hij het overleven,
mag hij in geen geval bewegen
voor minstens tien dagen en nachten.
Ik stuur hem terug naar het platteland zo gauw hij mobiel is.
Hij zal geen problemen veroorzaken, zo toch niet.
Zoals vroeger.
Lucius Vorenus, heer.
Wat doe je hier?
Waar ben ik? - Rome, in mijn huis.
Je zou in het hospitaal in Avernum moeten zijn.
En al de pret missen? Waarom ben ik vastgebonden?
Over welke pret heb je het?
We zijn beroemd, of niet soms? Helden.
Liederen, opvoeringen,
tekeningen op muren, hé?
Verdomde onzin. Wat is daarmee?
Jij bent nogal traag van begrip, niet?
Vrouwen.
Ze hebben niks liever dan een man met een naam.
Alsjeblieft, je mag blij zijn dat je nog ademt.
Zelfs als je je verwondingen overleeft,
gooit Caesar je waarschijnlijk terug in de arena,
en mij erbij.
Denk je dat hij dat zou doen?
Ons er terug in gooien?
Dat kom ik morgen te weten. Ik ben bij hem geroepen.
'vrouwen', zegt hij.
Als je nu een vrouw zou nemen,
zou je zo uiteenvallen.
Juist zoals vroeger.
Ik vind het niet erg.
Het is goed om je vader voor de verandering eens te horen lachen.
Het doet goed je te zien.
't Is maar juist.
Als je het niet kan,
is het ook niet erg.
Wat ben je aan het doen? - Niks. Niks.
Lieg niet. Wat is dat daar in je hand?
We waren gewoon aan het praten.
Praten? - Aan het bijpraten.
Stommerd.
Wat als je hem vermoord had? Wat dan?
Iedereen zou weten dat jij het hebt gedaan.
Een vrouw die haar vrijheid heeft gekregen en haar oude meester vermoord, heel mooi.
En waar zou je naartoe gaan?
Wat zou je beginnen? - Ze heeft een punt.
Ga naar bed.
We zullen het hier niet meer over hebben.
Ze ziet er goed uit.
Slaapwel, Pullo.
Moge Juno je beschermen.
Maak je niet ongerust.
Ik kan Caesar niet laten wachten.
Eirene, als je daar klaar mee bent, controleer dan Pullo's zwachtels
en vervang ze indien nodig.
Ik?
Ja jij.
En geef hem wat pap.
Dank je.
Vanaf vandaag,
de eerste dag van februari,
heeft onze geliefde vader dictator,
Gaius Julius Caesar, bevolen
dat 100 'nieuwe mannen' zullen toetreden
tot de Senaat van de republiek.
De derde dag voor Nones,
zal er een publiek banket gehouden worden
om deze senators te huldigen.
Slaven en vrijgelatenen zijn niet toegelaten.
Elke herhaling van de recente rellen
zal streng bestraft worden.
Ik zal de rivier hier omleiden, zie je,
door een kanaal te graven naar de Vaticaanse heuvels.
Magnifiek. Je gaat de rivier omleiden.
Magnifiek en zinvol, ongetwijfeld
Inderdaad. Het zal overstromingen voorkomen en
toegang verlenen tot de 'campus van Mars'.
En op het zo gewonnen land, zal ik
nieuwe openbare gebouwen plaatsen voor de hoven.
Ik zal ook een tempel bouwen voor Moeder Venus.
Nog een tempel... Uitstekend.
Maar als we het nu even zouden kunnen hebben
over die... uitbreiding... van de Senaat?
Dat kunnen we.
Galliërs en Kelten.
Langharige Galliërs en Kelten met een blauw gezicht.
Je maakt natuurlijk een grapje.
Hij maakt geen grapje.
Galliërs en Kelten? In de Senaat?
Van de stammen die Rome al het langst dienen,
De besten van hun adel. - Ik ben verstomd.
Goed. Verstomming is wat ik wil bereiken.
Daar is de held van het moment.
Wat? Geen lauwerenkrans?
En, Vorenus, wat moet ik nu met je doen?
Mijn directe bevelen negerend, heb je het aangedurfd
tussen te komen in een rechtsgeldige terechtstelling...
Een criminele daad die getuigt van ongehoorzaamheid.
Ik verontschuldig me, heer. Ik heb geen excuus.
Je stelt me voor een dilemma.
Ik ben gerechtigd je van de Tarpeische rots te gooien.
Maar de menigte, simpele zielen dat ze zijn,
hebben grote helden van jou en Pullo gemaakt.
Als ik jou zou bestraffen,
zou ik de mensen erg kwaad maken.
En ik wil het volk niet kwaad maken,
ergo,kan ik je ook niet straffen.
Als ik je niet kan straffen, moet ik je belonen,
anders kom ik zwak over.
Luister nu goed, Cicero.
Bij algemeen verzoek,
benoem ik Lucius Vorenus
tot senator van Rome.
Goed, hé?
Nu zijn jullie allemaal verstomd.
Vorenus, je ziet er uit alsof je de Gorgonen gezien hebt.
Excuseer me, heer...
Ik sta verstomd.
Wat zeg je ervan?
Wil je spreken voor je mensen in de Senaat?
Ik zou vereerd zijn, als u me waardig beschouwt.
Er is niemand waardiger.
Je zal een uitstekende senator zijn.
Heel aandoenlijk.
De eerste paar weken, zal je dicht bij mij blijven.
Het klappen van de zweep leren.
Dank u, heer.
Vergeef me, maar ik moet echt, als vriend...
protesteren.
Iemand van het lagere plebs in de Senaat?
Dat gaat te ver.
Niet kwaad bedoeld, Vorenus.
Ik ben niet van plan in de arena te springen, Cicero.
Ik moet het volk op een andere manier plezieren.
Bouw nog een tempel. Vermoord iemand.
Het volk is snel tevreden.
Toch niet dit.
Ik wil dat de Senaat bestaat uit de beste mensen uit heel Italië,
niet enkel de rijke en oude mannen van Rome.
Een fascinerende visie.
Je gaat heel wat mannen erg kwaad maken
met je Galliërs en Kelten
en je plebejers en zo.
Ik ga je wacht moeten verdubbelen.
Dat heb ik hem ook gezegd. Maar luister hij?
Wachters kunnen mijn vijanden weghouden.
Ze kunnen niks doen tegen mijn vrienden.
Je bedoelt mij toch niet?
Ik verzeker je dat ik geen slechte bedoelingen heb.
Dat weet ik.
Niet dat je niet in staat zou zijn
tot wie weet wat voor rare streek. - Dank u.
...maar als je me ging verraden, had je het al lang geleden gedaan.
Denk maar niet dat ik niet getwijfeld heb.
Dus, geen wachters meer dan. Je vertrouwt op Fortuna.
Zeer goed. Zeer goedgelovig. - Stop met grijnzen,
jij oude vrouw.
Wie zal zich durven roeren
met de gevreesde Lucius Vorenus aan mijn zijde?
Slim.
Al die jaren samen en het verbaast je nog steeds
dat ik mijn sandalen kan binden.
Slaap zacht, kleine man.
Je moeder en ik hebben er over nagedacht
om jou een man te vinden.
De dochter van een senator
kan niet zomaar vrij rondlopen.
Er is geen haast.
Maak je geen zorgen, we vinden je wel een goeie rijke oude man
die je rond je vinger kan draaien.
Een schoonheid zoals jij kan kiezen wie ze wil.
Ik heb je gezegd dat ik geen rijke oude man wil.
Natuurlijk wel.
Denk maar eens aan al die
fijne kledij en juwelen en slaven die je zult hebben.
Ik geef niet om zo'n onbelangrijke dingen.
Onbelangrijk?
Toen ik zo oud was als jij,
moest ik uit de goot eten.
Kleding en juwelen zijn niet onbelangrijk.
Ze laten aan anderen zien dat je
rijk en machtig bent en dat je
geliefd en beschermd bent, en gewaardeerd.
Maar ik wil met iemand trouwen waar ik van hou.
Liefde komt niet zomaar, je moet er voor werken.
Een vreemd huwelijk zou het zijn mocht je van het begin al van hem houden.
Dat klopt. Het duurt even.
Als je een deugdzame vrouw bent zal de liefde wel komen.
Je moeder en ik hadden toch ook onze problemen, of niet?
Kijk nu eens naar ons.
Zo gelukkig als maar kan zijn.
Dat zal wel.
Een goeie rijke oude man zal het dan worden.
Ik ging je juist wakker maken.
Waar je ook zat, je amuseerde je niet.
Het was weer een droom met voortekens.
Je bent nogal een orakel aan 't worden.
Moet ik wat wilgenwater laten brengen?
Je zal er beter van slapen. - Ik was op het platteland.
Ik heb jaren zulke dromen gehad.
Een regen van bloed, zwarte honden,
gemaskerde veermannen... Jaren.
En hier ben ik, nog levend en wel.
Ik heb nog nooit eerder zo'n dromen gehad.
Wat moet ik dan doen?
Moet ik Rome verlaten en me verstoppen
omdat jij nachtmerries hebt?
Waarom niet?
Ik meen het.
Ben je dan niet ongerust voor deze val?
Jawel. Ik ben zeer ongerust.
Maar is nog veel meer dat ik moet doen,
vrees ik. Veel meer.
Er is altijd nog meer te doen.
Voor wat?
Waarom?
Goeie vraag.
Ik zal het aan Posca vragen.
Ga maar slapen, liefste.
Voorvaders van de Junii,
wij vragen om uw zegen
voor deze man van uw bloed.
Laat zijn arm sterk zijn.
Laat hem doeltreffend zijn.
Laat zijn hart gevuld zijn met gewijde woede.
Goed zo jongen.
Hallo.
Dag, Venus,
Ik heb een vraag voor je.
Raad eens wie ik ben.
Heel erg bedankt.
Het was fijn je te ontmoeten.
Ik red het wel van hier.
Wacht.
En, waar is iedereen?
Ik ben zeker dat ik die al vis heb zien verkopen op het forum.
Hij is ten minste nog Romein.
Een goeie Romeinse vishandelaar is een nobele
in vergelijking met al die Belgen en Kelten die zichzelf stamhoofd noemen.
Daar is er één met oorringen.
Fijn je te zien.
Dit is het einde, hé?
De Galliërs zijn binnengevallen.
Wees niet zo pessimistisch.
Ze zullen snel genoeg terugkeren naar hun berghutten.
Caesar roept ze alleen terug op
als hij hun steun nodig heeft voor een nieuw schandaal.
De roodharige man die Caesar schaduwt is
de fameuze Lucius Vorenus, veronderstel ik.
Inderdaad. - Ze zijn nogal vriendschappelijk, niet?
't Kon wel vader en zoon zijn.
Caesar wilt het simpele volk dat doen geloven.
Hij heeft die vervloekte man de hele tijd aan zijn zijde.
Dit plattelandsbeest is nu een senator van Rome.
Doe niet zo zielig, Casca.
De nederige onderdanen van koning Caesar
moeten tolerant leren zijn.
Ik denk dat ik naar huis ga en mezelf zat voer met wijn.
Nog een prettige dag gewenst.
Oude dwaas.
Hij weet 't. Ik ben er zeker van dat hij 't weet. Je hebt gezien hoe hij naar ons keek.
Kalm maar. Als hij het wist, waren we al dood.
Hij houdt zich van de domme. Hij wacht tot we onszelf verraden.
Precies. - Hij maakt zich geen zorgen om ons.
Hij denkt dat we lafaards zijn.
In ieder geval moeten we snel handelen.
Vandaag brengt hij Galliërs, Kelten en Plebs binnen.
Morgen zijn het misschien Belgen en vrijgelatenen,
en hij zal niet rusten voor de Senaat veranderd is in een gekkenhuis.
Wij edelen zullen in de minderheid zijn.
We zullen gedegradeerd zijn,
machteloos.
We moeten snel handelen.
En wat met Lucius Vorenus?
Lucius Vorenus is een hoerenzoon. - Je lijkt hem wel persoonlijk te kennen?
Ik ken hem.
Wie is Lucius Vorenus?
Je weet wel, moeder, de soldaat
die de arena insprong om een makker te redden.
Ik herinner me zoiets.
Caesar stond onder druk en heeft van hem een senator gemaakt.
En als Caesar in de Senaat is,
verlaat die hond nooit zijn zijde.
En een gevaarlijke hond is het.
Dus...
als we met Caesar willen afreken in de Senaat,
moeten we ook met Lucius Vorenus afrekenen.
Dood hem ook. Wat maakt het uit?
Hij is een populair man.
En dan? Ik zal hem wel vermoorden. - Het is uiterst belangrijk
dat we het volk aan onze zijde houden.
We kunnen niet één van hun helden vermoorden.
Dan zou de hele zaak voor niks zijn.
Alleen de tiran zal sterven.
Vermoord Caesar dan in zijn bed.
Hij slaapt toch niet met die man, ofwel soms?
Het is nog niet zo'n slecht idee.
We kunnen...
enkele van zijn slaven omkopen.
Zijn kok omkopen.
Zijn voorproever omkopen. Hem vergiftigen.
Heren, dit is niet één of andere goedkope moord.
Het is een eerbaar iets
dat we doen, en het moet dan ook eervol gebeuren.
In het daglicht.
In de Senaat.
Met eigen hand.
Met mijn hand.
Je hebt gelijk, natuurlijk.
Vergeef me.
Dat is allemaal goed en wel,
Maar hoe?
Hoe?
Wat scheelt er?
Ben je nog wakker?
Je maakte je nogal hard zorgen.
Alles lijkt zo snel te gaan.
Het voelt...
Ik...
ik ben soms bang.
Lucius Vorenus, was dat zijn naam? - Wat?
De soldaat die Caesar tot senator benoemde.
Was dat zijn naam?
Lucius Vorenus. Waarom?
Ik heb die naam al eerder gehoord.
'Mijn liefste vriendin,
Het doet me pijn dat we elkaar al een tijd niet meer gezien hebben.
Twee families die zo verbonden zijn als de onze
mogen geen vreemden zijn voor elkaar.
Zou het voor jou passen
om me morgen te komen bezoeken?
Met veel genegenheid, Servilia.'
Hoe vreemd.
Is dat zo?
Waarom zou ze me willen zien? Ze haat me.
Ik ook. Dat is geen bezwaar voor vriendschap.
Wat is ze van plan?
Niks dat jou ten goede zal komen.
Wat ga je doen? - Ik ga het natuurlijk aanvaarden.
Is dat verstandig? - Waarschijnlijk niet.
Haar woede pleziert me.
Jij moet met me meekomen.
Waarom? - Om mij te beschermen, natuurlijk.
Wie weet wat die gekke oude taart wilt doen?
Spreek alsjeblieft niet zo over haar.
Ze is een gekke oude taart.
Ik dacht dat je tegenwoordig boven die pietluttige emoties stond.
Dat is ook zo. Dat probeer ik toch.
Je hebt nog steeds gevoelens voor haar.
Daar is niks mis mee. - Ik voel niets dan
medelijden voor haar. En voor mezelf toen.
En voor jou.
Mij?
Jij rare gans.
Waarom ben je zo gekleed? - Ik ga naar het platteland...
Maar voor één dag, om wat frisse lucht te krijgen,
mijn benen te strekken.
Ik dacht eraan te stoppen bij het altaar van de heilige Rusina,
om haar te vragen me te vergeven voor al mijn zonden.
Denk je dat ze dat zou doen?
Me vergeven?
Wie weet wat de goden zullen doen?
Kom mee,
als je wilt.
De Senaat is in zitting vandaag.
Geen samenscholingen in de directe omgeving.
Geen gokken. Geen prostitutie.
Mogen alle goden onze vereerde vader zegenen
Gaius Julius Caesar.
Goeiedag, senator. - Goeiedag.
Heer, heer, een momentje alstublieft.
Lees mijn petitie.
Mijn liefste Atia,
hoe fijn je te zien.
Dat is het inderdaad.
En Octavian.
Je bent bijna een man.
Ik mag het hopen.
En zo knap. Kom verder.
Het ziet er hier mooi uit.
Heb je heringericht?
Trekken.
Senator Vorenus,
Ik ben hier omtrent uw kleinzoon, Lucius.
...en wat ik u nu vertel is de waarheid.
Je leeft nog.
Antwoord, welk kind is dat?
Waar is Vorenus?
Hij was daarnet nog bij ons.
Maakt niet uit.
Mark Anthony, kun je ons een momentje geven?
Je vraagt je vast af waarom ik je vandaag hier heb uitgenodigd.
Ik ben inderdaad verbaasd.
Het is belangrijk voor mij
dat ik de eerste ben om je te vertellen
wat er gebeurd is.
Waarom? Wat is er gebeurd?
Ik weet het, Barca, ik weet het. Ik ben het niet vergeten.
Als ik zo vrij mag zijn, vereerde Caesar,
u ging overwegen de verbanning van mijn broer in te trekken.
Ik overweeg het nog steeds.
Haal je hand van mij af.
Waar wachten jullie op? Nu. Nu.
Nu.
Wacht. - Ga van me af.
Doe het.
Stop ermee.
Wat is er aan de hand?
Waar is hij? - Wie?
Je zoon.
Zeg me dat het niet waar is.
Zeg het me.
Ik dacht dat je dood was.
De jongen is onschuldig.
Zo geschied met tirans.
Nee.
Dus, de tiran is dood,
de republiek hersteld, en jij staat alleen.
Wil je nog wat honingwater?
Nee, dank je.
Wees alsjeblieft niet bang. Ik ga je niet kwetsen.
Nog niet.
Kwetsen?
Waarom zou je ons willen kwetsen?
We zijn altijd goede vrienden geweest.
Politiek is voor de mannen, ik... - Nog niet.
Ik ga je langzaam laten afzien.
Langzaam en diep,
zoals je mij hebt gekwetst.
Eerst, wil ik je zien rennen.
Rennen voor je leven.
Op de vlucht naar een rattenhol
in Griekenland of Illyria.
Waar je maar wilt.
Ik zal je komen vinden.
Bedankt voor het bezoek.
Vertaald door Stanzo www.nlondertitels.com